Szkolenia dla pracownikow swietlic

Wędlinami określa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z kolei wędzonki to mięsne przetwory zbudowane z konkretnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to zaś proces technologiczny, który liczy na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego guście i aromacie. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości naszych produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom z najpopularniejszych przetworów mięsnych oferowanych przez hurtownie wędlin jest stara szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w zasięgu między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz może żyć zabarwiony na biało, z poziomem śmietankowym lub różowawym. Drugim w pory najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest popularna na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic dziwnego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wprowadzone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w bliskim świecie doprowadziły do ostatniego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w terenach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny powodujący nie tylko mięso wieprzowe, ale jeszcze duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich realizacji były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej brak uzupełniano różnymi typami mięs. W niniejszy styl utrwalił żywy do ostatniej pory stereotyp głoszący, iż salami dostarczane jest z oślego mięsa, frankfurterki przygotowuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.