Uziemienie w elektryce

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na obniżeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na wynik przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej przyjmuje się go w zasięgu transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

 

Uziemienie elektrostatyczne może liczyć nową formę. Najprostsze i najmniej skomplikowane modele koncentrują się z zacisku uziemiającego oraz z przewodu. Bardziej mocne i rozbudowane technologicznie są wyposazone w porządek ochronie stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie stało w prawidłowy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są brane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W efektu napełniania lub opróżniania zbiorników o różnej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia prawdopodobnie być jednocześnie mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wyróżnianie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W końca łatwego i szybkiego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, który będzie pewny w świadomości iskry.
Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może prowadzić zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co świadczy eksplozję lub niebezpieczny wybuch. Uziemienie elektrostatyczne “electrostatic earthing” eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.