Zaburzenia zdrowia psychicznego u dzieci

Cyklotymia jest prezentowana, jako małe zaburzenie psychiczne, określane i jako stan depresyjny, który zawsze ciągle nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość bardzo się z siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skoncentrujemy się na określonym zaprezentowaniu, czym stanowi wprowadzona anomalia psychiczna. Zaczynając więc od początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Może istnieć elementem idącym do stworzenia choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej poznanie jest możliwe zawsze w liczby i trzeciej fazie bycia człowieka, godzi się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu i kieruje do szerokiej destabilizacji w działaniu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna zostać natychmiast poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie to stricte leczenie farmakologiczne, podobne do sposobu leczenia depresji, bowiem podawane preparaty będą tworzyły głównie zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem działania będzie psychoterapia.

Fazy Zachorowanie na cyklotymię ukazuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Można ją podzielić na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą lokują się: abulia, czyli kłopot z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i kłopoty z kolekcją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku i minusie wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne projektuje i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry stan, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i zmniejszone zapotrzebowanie na sen, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności logicznego myślenia, kłopoty z kolekcją uwagi, siła i wrogość, poczucie mocy i entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta zazwyczaj pojawia się u kobiet, które odpowiadają na dwubiegunowość. Poza tym wpływ pamiętają więcej takie czynniki jak duży stopień kortyzolu, niski poziom serotoniny, kiedy i i stresujące sytuacje. Ponadto bardzo niebezpieczny wpływ posiadają jeszcze wychowanie i środowisko, w jakiej odbywają potencjalnie chorujące osoby.